AI in cyberbeveiliging: SaaS-beveiligingsrisico’s die je niet mag negeren

Cyberbeveiliging in 2026: nieuwe regels, nieuwe kwaadwillenden, nieuwe uitdagingen. Hoewel technologische vooruitgang ons heeft geholpen slimmer te werken, is deze ook een zegen gebleken voor cybercriminelen. Ze worden niet langer beperkt door hun eigen vaardigheden of tijd, en beschikken nu over een nieuw wapen in hun arsenaal: generatieve AI. Wat vroeger weken van planning en uitvoering vergde, kan nu binnen enkele uren worden gerealiseerd.

De gevolgen zijn enorm.

Volgenshet „2025 Internet Crime Report“van de FBI kostten cybermisdrijven de Amerikanen in 2025 bijna 21 miljard dollar. Dat is een stijging ten opzichte van de 16 miljard dollar in 2024. Dit is voor een groot deel te wijten aan door AI aangestuurde bedreigingen. Deze zijn flexibeler, persoonlijker en moeilijker op te sporen dan ooit tevoren.

En dat maakt cybercriminelen steeds brutaler. Cybercriminelen die gebruikmaken van AI beschouwen ons nieuwe, door SaaS gedreven landschap als één enkel aanvalsoppervlak. Dus als u, net als de meeste organisaties, uw IT-omgeving nog steeds in stukjes verdedigt met een lappendeken van losstaande tools, is het tijd om goed op te letten.

Lees verder om te ontdekken hoe cyberbeveiliging zich ontwikkelt en hoe geïntegreerde cyberbeveiliging IT-teams binnen bedrijven kan helpen hun prestaties naar een hoger niveau te tillen.

De groeiende kloof op het gebied van SaaS-cyberbeveiliging

Tegenwoordig maakt het gemiddelde bedrijf gebruik van meer dan 100 SaaS-producten voor de dagelijkse bedrijfsvoering. Bij grotere ondernemingen ligt dat aantal nog hoger.

Hoewel deze tools de productiviteit en flexibiliteit bevorderen, brengen ze ook aanzienlijke veiligheidsrisico’s met zich mee.

SaaS-platforms zijn ontworpen om onderling verbonden te zijn; ze zijn vaak met elkaar geïntegreerd en vertrouwen op het gedrag van gebruikers om de beveiliging te waarborgen. Hoe meer apps medewerkers tot hun beschikking hebben, hoe groter het potentiële aanvalsoppervlak. En omdat gebruikers zich niet altijd aan de beste praktijken op het gebied van beveiliging houden, creëren ze onbedoeld extra kwetsbaarheden en blinde vlekken in de beveiliging.

Naarmate het aantal SaaS-producten toeneemt, neemt ook het aantal tools toe dat wordt gebruikt om deze te beveiligen. Organisaties stapelen identiteitsoplossingen, endpointsbeveiliging, SaaS-beveiligingstools en cloudmonitoringplatforms op elkaar, elk met hun eigen regels, waarschuwingen en telemetrie.

Het resultaat? Een gefragmenteerde beveiligingsomgeving waarin gegevens in silo’s zijn opgeslagen, het inzicht onvolledig is en de reactievermogen wordt belemmerd.

Identiteit is het nieuwe besturingsvlak

In deze IT-omgeving, waarin SaaS een grote rol speelt, is identiteit in feite de nieuwe perimeter geworden. Organisaties opereren niet langer binnen duidelijk afgebakende netwerkgrenzen. In plaats daarvan vormen inloggegevens, sessies en machtigingen de sleutels tot toegang en gegevens. Nauwkeurige identificatie en validatie vormen de nieuwe grenzen.

Dit verandert alles.

Aanvallers hoeven de infrastructuur niet te doorbreken om toegang te krijgen. Het enige wat ze nodig hebben, is een gestolen inloggegeven, sessietoken of authenticatiegoedkeuring, en dan kunnen ze uw beveiligingsmaatregelen omzeilen en zich voordoen als legitieme gebruikers. Van daaruit kunnen ze zich lateraal door applicaties verplaatsen, rechten uitbreiden en toegang krijgen tot gevoelige gegevens, vaak zonder dat dit traditionele beveiligingsalarmen activeert.

Fragmentatie en de kwetsbaarheid van cyberbeveiliging

IT-teams hebben te maken met een overweldigend aantal tools — vaak meer dan tien — van tientallen verschillende leveranciers, die allemaal beweren hun gegevens te beschermen. Elke tool vervult zijn eigen rol, maar geen enkele biedt een volledig beeld.

In plaats daarvan zorgen ze voor blinde vlekken en gevaarlijke gaten.

De tools kunnen enorme hoeveelheden beveiligingsgerelateerde gegevens verzamelen: logbestanden, waarschuwingen, gedragssignalen en informatie over bedreigingen. Maar meer gegevens leiden niet automatisch tot betere beveiliging.

In plaats daarvan overspoelen ze technici met waarschuwingen die geen context bieden. Waarschuwingen worden afzonderlijk geanalyseerd, waardoor technici gedwongen zijn om gebeurtenissen in verschillende systemen handmatig aan elkaar te koppelen. Dit proces is niet alleen inefficiënt, maar ook onhoudbaar in het licht van door AI aangestuurde bedreigingen.

Aanvallers werken niet in silo’s. Ze bewegen zich naadloos tussen identiteitssystemen, SaaS- en cloudomgevingen als onderdeel van één gecoördineerd aanvalstraject. Ondertussen blijven verdedigers achter met de taak om de verbanden te leggen tussen onderling niet-gekoppelde tools.

Aanvallers zien één omgeving. Organisaties verdedigen zich in afzonderlijke delen. Juist door die kloof ontstaan er tegenwoordig beveiligingsinbreuken.

Signaaloverbelasting is nog maar het begin

Dit is niet alleen een kwestie van alarmmoeheid en gescheiden systemen. Het is een gebrek aan integratie en intelligentie.

Waarschuwingen op zich verminderen het risico niet. Zonder context en verbanden zijn het slechts ruis. Van beveiligingsteams wordt verwacht dat ze duizenden waarschuwingen verwerken, prioriteiten stellen bij bedreigingen en snel reageren, terwijl ze tegelijkertijd toezicht houden op complexe IT-ecosystemen. En dat allemaal handmatig doen? Het is onmogelijk om gelijke tred te houden met de snelheid en omvang van door AI aangestuurde aanvallen.

De beveiliging moet veranderen.

Cyberbeveiligingsoplossingen moeten niet alleen signalen verzamelen, maar ook inzicht krijgen en leren. Alleen reageren op afzonderlijke gebeurtenissen is niet meer voldoende, vooral niet voor individuele technici die overweldigd worden door de stortvloed aan waarschuwingen. Om succesvol te zijn, moeten uw oplossingen tegenwoordig gedragspatronen herkennen.

Want in moderne omgevingen is risico niet langer gebaseerd op afzonderlijke gebeurtenissen, maar op patronen. Het is een voortdurende, zich steeds verder ontwikkelende vijand die we moeten begrijpen.

De argumenten voor één platform

Om voorop te blijven lopen, moeten we onze kijk op cyberbeveiliging herzien. Het is namelijk niet langer voldoende om over de beste software of een back-upapparaat te beschikken. Je hebt een intelligent platform nodig dat fungeert als een waakzame beschermer en je meest kritieke SaaS-toepassingen 24/7 bewaakt.

Een handige manier om hierover na te denken, is door te kijken naar hoe technologie zich al heeft ontwikkeld en hoe die onze manier van leven en werken heeft veranderd. Twintig jaar geleden bestond een typisch bureau bijvoorbeeld uit een telefoon, een camera, een rekenmachine en een computer — die elk één enkel doel dienden. Tegenwoordig zijn al die afzonderlijke technologieën in één enkel apparaat ondergebracht.

Maar de echte meerwaarde zit niet alleen in consolidatie. Het zit hem in integratie.

Met dat ene apparaat kun je informatie naadloos vastleggen, delen, opslaan en er actie op ondernemen. Direct. Het is zo krachtig omdat alles naadloos op elkaar is afgestemd.

En hetzelfde principe geldt voor cyberbeveiliging.

De tijd dat we met losstaande tools een oplossing in elkaar moesten flansen, is voorbij. Tegenwoordig hebben we een geïntegreerd platform nodig waarop waarschuwingen met elkaar in verband kunnen worden gebracht, context kan worden toegepast en er in realtime actie kan worden ondernomen. En dat alles met een minimale inspanning.

Van gereedschap tot informatie

Als u nog steeds met op zichzelf staande cyberbeveiligingstools werkt, loopt u nu al achter. Uw technici worden overspoeld door waarschuwingen, worden beperkt door gefragmenteerde systemen en zijn gedwongen te vertrouwen op handmatige processen die geen gelijke tred kunnen houden met moderne bedreigingen.

De weg vooruit vereist een fundamentele ommezwaai. Het is tijd om de focus te verleggen van tools naar intelligentie.

Dit houdt in dat er een cyberbeveiligingsmodel wordt gebruikt waarbij signalen voortdurend worden geanalyseerd, met elkaar in verband worden gebracht en op prioriteit worden gerangschikt. Het betekent dat reactieve werkprocessen worden vervangen door geautomatiseerde reacties. En het betekent dat er beveiligingsarchitecturen worden ontworpen die recht doen aan het onderling verbonden karakter van de hedendaagse omgevingen.

Het betekent dat u uw volledige cyberbeveiligingsstrategie moet integreren, zodat u door AI aangestuurde aanvallen bij de bron kunt bestrijden.

In de praktijk houdt deze verschuiving het volgende in:

• Telemetrie samenbrengen voor identiteitsbeheer, SaaS, endpointsen en cloudsystemen
• Context en verbanden gebruiken om ruwe gegevens om te zetten in zinvolle inzichten
• Het automatiseren van reacties om de afhankelijkheid van handmatige tussenkomst te verminderen
• Beveiliging centreren rond identiteit, waar de meeste moderne aanvallen hun oorsprong vinden

Organisaties die deze overstap maken, zullen beter in staat zijn om risico’s te beheersen, de complexiteit te verminderen en snel en nauwkeurig op bedreigingen te reageren.

Wie dat niet doet, zal blijven worstelen met dezelfde uitdagingen: te veel tools, te veel waarschuwingen en te weinig duidelijkheid. Daar komt nog bij dat aanvallen steeds sneller gaan dankzij AI en steeds geavanceerdere aanvalstechnieken.

Want uiteindelijk gaat cyberbeveiliging niet meer over ‘meer zien’.

Het gaat erom dat we meer inzicht krijgen en daar sneller naar handelen.