MCP-beveiliging: risico’s, authenticatie en gateways

Richard McKay

Een AI-assistent die je openstaande waarschuwingen samenvat, bespaart tijd. Een assistent die ook scripts kan uitvoeren op elk eindpunt dat je beheert, is een heel ander verhaal. Model Context Protocol (MCP) is de connector die AI-agenten dat soort bereik biedt. Bij MCP-beveiliging gaat het erom te bepalen hoe ver dat bereik precies moet reiken. 

De meeste IT-teams gaan op dezelfde manier om met MCP. Een technicus koppelt een medewerker aan het platform voor monitoring en beheer op afstand (RMM) of het ticketsysteem om een paar muisklikken te besparen. Niemand controleert de server, de inloggegevens of de machtigingen. Deze snelkoppeling werkt prima, totdat de medewerker wordt misleid om iets te doen wat niemand heeft gevraagd. 

In deze gids komen de belangrijkste beveiligingsrisico’s van MCP aan bod, wordt uitgelegd hoe MCP-authenticatie zou moeten werken en wordt beschreven wat een MCP-gateway wel en niet kan. De gids sluit af met een checklist in zeven stappen waarmee u deze week al aan de slag kunt.  

Wat de MCP-beveiliging precies omvat 

MCP-beveiliging omvat elke schakel tussen een AI-model en de tools die het kan aanroepen. Dat omvat de client, de server, de inloggegevens die tussen beide worden uitgewisseld en de tekst die het model onderweg leest. 

Dat laatste onderscheidt MCP van een gewone integratie. Bij een traditionele API-integratie wordt vaste code uitgevoerd. Een met MCP verbonden agent kiest op basis van de taal welke tool moet worden aangeroepen, en die taal kan door iemand anders worden geschreven. 

In de richtlijnen van de NSA over MCP, gepubliceerd op 20 mei 2026, wordt een soortgelijk punt naar voren gebracht. Daarin staat dat het dynamisch aanroepen van tools, impliciet vertrouwen en een gedeelde context risico’s met zich meebrengen die niet volledig worden gedekt door bestaande cyberverdedigingsstrategieën. 

Het protocol laat de basiselementen ook optioneel. In de MCP-specificatie staat dat autorisatie optioneel is, zodat een server ook zonder enige aanmelding bereikbaar kan zijn. Lokale servers die via STDIO (standaard invoer/uitvoer) draaien, moeten in plaats daarvan inloggegevens uit de omgeving halen, wat in de praktijk meestal neerkomt op een omgevingsvariabele. 

6 MCP-beveiligingsrisico’s waarmee rekening moet worden gehouden 

De OWASP MCP Top 10 bevat 10 risicocategorieën. De lijst bevindt zich nog in de bètafase, dus namen en details kunnen nog veranderen. Toch biedt de lijst IT-teams een gemeenschappelijke terminologie. Deze zes categorieën sluiten het meest direct aan bij de dagelijkse IT-activiteiten. 

Verborgen instructies in tools en gegevens 

Een model gebruikt toolbeschrijvingen en teruggeleide inhoud als context om op te reageren. OWASP noemt ‘tool poisoning’ (MCP03) en ‘prompt injection’ via contextuele payloads (MCP06) als afzonderlijke risico’s. In het eerste geval wordt de tool zelf gemanipuleerd. In het tweede geval wordt de aanval uitgevoerd via de inhoud die de agent verwerkt. 

IT-activiteiten zijn gebaseerd op tekst die door buitenstaanders kan worden geschreven: de inhoud van tickets, e-mails, vermeldingen in gebeurtenislogboeken en apparaatnamen. Een agent die een ticket leest en vervolgens een tool aanroept, kan worden gestuurd door degene die dat ticket heeft geschreven. 

Gelekte of lang geldige inloggegevens 

OWASP’s MCP01 heeft betrekking op hardgecodeerde inloggegevens, lang geldige tokens en geheimen die in het modelgeheugen of in logbestanden terechtkomen. Veel MCP-servers lezen API-sleutels uit omgevingsvariabelen of configuratiebestanden. Als er dan één bestand uitlekt, wordt alles blootgelegd waar die sleutel toegang toe heeft. 

Rechten die in de loop van de tijd toenemen 

OWASP noemt dit ‘privilegie-escalatie door scope creep’ (MCP02). Een pilot begint met alleen-lezen-toegang. Iemand voegt een schrijftool toe voor één dringende taak en verwijdert deze nooit meer. Maanden later kan de agent veel meer doen dan iemand ooit heeft goedgekeurd. 

Niet-vertrouwde servers en afhankelijkheden 

Een MCP-server bestaat uit code die vaak door een onbekende is geschreven en zonder voorafgaande kennisgeving wordt bijgewerkt. OWASP beschouwt aanvallen op de softwaretoeleveringsketen (MCP04) en commando-injectie (MCP05) als afzonderlijke risico’s. Een server die veilig was op de dag dat je hem goedkeurde, is na de volgende update mogelijk niet meer veilig. 

Schaduw-MCP-servers 

OWASP definieert schaduw-MCP-servers (MCP09) als niet-goedgekeurde implementaties die buiten het formele beveiligingsbeleid om draaien. Het is schaduw-IT in een nieuw jasje. Ontwikkelaars en technici zetten ze op voor het gemak, vaak met standaard inloggegevens of te soepele instellingen. Je kunt een server waarvan je het bestaan niet kent, niet beveiligen. 

Er is geen verslag van wat de agent heeft gedaan 

OWASP noemt het ontbreken van audits en telemetrie als MCP08. Zonder logbestanden van toolaanroepen blijven elementaire vragen na een incident onbeantwoord. Wie heeft erom gevraagd? Welke tool is uitgevoerd? Wat is er veranderd? 

Hoe MCP-authenticatie zou moeten werken 

Authenticatie geeft aan wie er belt. Autorisatie geeft aan wat die beller mag doen. MCP heeft beide nodig, en de specificatie stelt strikte regels vast voor externe servers die gebruikmaken van autorisatie. 

Volgens de huidige specificatie volgt een externe server die autorisatie ondersteunt het OAuth 2.1-model. De beveiligingseisen schrijven voor dat clients gebruik moeten maken van Proof Key for Code Exchange (PKCE), waardoor wordt voorkomen dat een gestolen autorisatiecode door iemand anders kan worden ingewisseld. Clients moeten bovendien een resource-parameter meesturen waarin wordt aangegeven voor welke server een token bestemd is. Servers moeten tokens weigeren die niet voor hen zijn uitgegeven. 

In de praktijk zijn twee regels het belangrijkst. 

Ten eerste: geef tokens nooit door. Als een MCP-server het token dat hij van een client heeft ontvangen, doorstuurt naar een andere API, wordt de vertrouwensgrens overschreden. Dit leidt tot het ‘confused deputy’-probleem, waarbij een downstream-service een verzoek vertrouwt dat hij eigenlijk niet zou moeten vertrouwen. De specificatie verbiedt dit. 

Ten tweede: zorg ervoor dat tokens maar kort geldig zijn. Volgens de specificatie moeten autorisatieservers toegangstokens met een korte geldigheidsduur uitgeven, waardoor de schade beperkt blijft als er een token uitlekt. 

Veel IT-tools maken geen gebruik van OAuth voor machine-toegang. Ze gebruiken API-sleutels. Dat werkt als je elke sleutel behandelt als een bevoorrechte identiteit. Geef elke integratie een eigen sleutel, met het meest beperkte bereik dat de tool toestaat, een benoemde eigenaar en een herzieningsdatum. De richtlijnen inzake het bereik in de specificatie wijzen in dezelfde richting. Vraag alleen de bereiken aan die nodig zijn voor de taak. 

Wat een MCP-gateway wel en niet kan 

Tussen de AI-clients en de MCP-servers bevindt zich een MCP-gateway. In plaats van dat elke client rechtstreeks met elke server communiceert, verloopt het verkeer via één controlepunt. 

Hierdoor kunnen IT-teams op één plek authenticatie toepassen, specifieke tools toestaan of weigeren, oproepen registreren en het aantal verzoeken beperken. Bovendien kun je zo inloggegevens één keer wijzigen in plaats van op elke laptop afzonderlijk. 

Een gateway heeft beperkingen, en die zijn net zo belangrijk als de voordelen. 

De gateway ziet alleen het verkeer dat erdoorheen wordt geleid. Een server die rechtstreeks binnen een desktop-app is geconfigureerd, komt nooit in aanraking met de gateway, dus je hebt nog steeds een overzicht nodig van wat er op je eindpunten draait. 

Het kan geen intentie beoordelen. Een snelle invoer die een agent opdraagt een toegestane tool aan te roepen met schadelijke argumenten, ziet eruit als een normaal verzoek. Beperkingen op toolniveau en goedkeuringsstappen moeten die leemte opvullen. 

Het is bovendien een systeem met toegangsrechten. Een gateway die inloggegevens doorgeeft, wordt een zeer aantrekkelijk doelwit. Beveilig en bewaak deze op dezelfde manier als je je identiteitsprovider zou doen. 

De praktische les is om te ontwerpen alsof de agent uiteindelijk voor de gek gehouden zal worden. Vraag je vervolgens af wat het ergste scenario zou zijn en beperk dat risico door middel van beperkte toegang, standaard instellingen op ‘alleen-lezen’ en goedkeuringsprocedures. 

MCP beveiligen in een RMM-omgeving 

RMM-platforms laten zien waarom het belangrijk is om de reikwijdte goed af te bakenen. Ze kunnen scripts uitvoeren op elk beheerd apparaat, dus de machtigingen die aan één API-sleutel zijn gekoppeld, bepalen hoeveel schade een misleide medewerker kan aanrichten. 

Stel je een MSP voor met 40 klantlocaties. Een technicus koppelt een AI-assistent aan de RMM via een door de community gebouwde MCP-server. Uit openbare vermeldingen van door de community gebouwde Datto RMM-servers blijkt dat deze een API-sleutel en een geheim uit omgevingsvariabelen lezen. Als die sleutel van een beheerder is, krijgt de assistent beheerdersrechten voor alle 40 locaties. Het beveiligingsniveau ‘Beheerder’ in Datto RMM verleent volledige en onbeperkte toegang tot alle functionaliteiten en apparaten. 

Stel nu dat de assistent waarschuwingen aan het beoordelen is. De details van een waarschuwing kunnen de ruwe inhoud van een gebeurtenislogboek bevatten, en die tekst kan afkomstig zijn van de computer van een klant. Een speciaal vervaardigd bericht zou instructies kunnen bevatten die gericht zijn op de assistent in plaats van op een technicus. 

Datto RMM biedt beheerders controlemaatregelen om dat gevolg te beperken. De API maakt gebruik van OAuth 2.0 en toegangstokens vervallen na 100 uur. API-sleutels worden per gebruiker gegenereerd en elke sleutel heeft een API-beveiligingsniveau en een API-componentniveau die bepalen wat ermee kan worden gedaan. In een update van 30 juli 2026 worden beide instellingen beschreven als beperkingen die een beheerder aan de sleutel kan opleggen, onafhankelijk van de lidmaatschappen van de gebruiker op het gebied van beveiligingsniveaus. 

Beveiligingsniveaus helpen ook. Datto RMM stelt bij het aanmaken van een nieuw beveiligingsniveau weergaverechten in voor elk gebied, waardoor het eenvoudig is om te beginnen met alleen-lezen-toegang. Schrijfacties, zoals snelle taken, vallen onder de bevoegdheid ‘Beheren’ bij ‘Actieve taken’. In de API-documentatie staan de minimale bevoegdheden voor elk eindpunt vermeld, inclusief die. 

Ook het opschonen wordt gedocumenteerd. Sleutels die toebehoren aan een gebruiker die is gedeactiveerd of verwijderd, werken niet meer. Als je een sleutel opnieuw genereert, wordt de oude ongeldig, en als je een sleutel verwijdert, wordt de toegang volledig ingetrokken. Zo beschik je over een noodschakelaar voor het geval er iets mis lijkt te gaan. 

Door de community gebouwde servers zijn projecten van derden, dus de beoordeling is aan jou. Lees de code, zet de versie vast en behandel de sleutel die je eraan toewijst als een bevoorrechte identiteit. 

Wat MCP-beveiliging betekent voor de omzet van MSP’s 

Klanten vragen nu al om AI. Uit het ‘State of the MSP Report 2026’ van Kaseya blijkt dat 48% van de MSP’s AI en automatisering aanmerkt als de belangrijkste behoefte van hun klanten voor 2026. Tot nu toe haalt slechts 13% hier noemenswaardige inkomsten uit. 

Klanten die om AI vragen, zullen ook willen weten hoe de beveiliging hiervan is geregeld. Een MSP die kan aantonen dat er sprake is van beperkte toegang, goedkeuringsstappen en logboeken van tool-aanroepen, heeft een sterker antwoord dan een MSP die alleen zegt dat er zorgvuldig te werk wordt gegaan. Die controlemaatregelen komen ook overeen met wat SOC 2- en ISO 27001-auditors doorgaans controleren: toegangscontrole, logboekregistratie en leveranciersbeoordeling. 

Beschouw het eerste gesprek met de klant als een proefproject. Kies één locatie met een laag risico, leg de controlemaatregelen vast en meet de tijdwinst ten opzichte van de goedkeuringen die hierdoor nodig zijn. 

Een MCP-beveiligingschecklist in 7 stappen 

Je hebt geen beveiligingsteam van 20 mensen nodig om te beginnen. Deze stappen zijn gerangschikt op basis van de benodigde inspanning, en de eerste drie kosten nauwelijks meer dan wat tijd. 

  1. Breng alle MCP-servers in kaart. Controleer de configuraties van AI-apps op beheerde eindpunten, en niet alleen wat door IT is goedgekeurd. Leg elke server, de eigenaar en het doel ervan vast in uw documentatieplatform. IT Glue houdt activa, wachtwoorden, beleidsregels en procedures op één plek bij. 
  1. Zet goedgekeurde servers op de whitelist. Leg versies vast en controleer wijzigingen voordat je een update uitvoert, zodat een stille update het gedrag na goedkeuring niet kan wijzigen. 
  1. Geef elke integratie een eigen identiteit. Gebruik één sleutel of één OAuth-client per integratie, en nooit een gedeeld beheerdersaccount, zodat je de toegang voor één integratie kunt intrekken zonder dat dit gevolgen heeft voor de andere. 
  1. Begin met alleen-lezen. Voeg schrijftools één voor één toe, telkens met een duidelijk omschreven zakelijke reden. Stel menselijke goedkeuring verplicht voor acties die gegevens kunnen vernietigen. 
  1. Vermijd het opslaan van geheimen in configuratiebestanden. Gebruik een beveiligde opslagplaats of een wachtwoordbeheerder met toegangsregistratie, geef de voorkeur aan tijdelijke tokens en stel een vervangingsdatum in. 
  1. Registreer elke aanroep van een tool. Leg vast wie de aanvraag heeft ingediend, welke medewerker de actie heeft uitgevoerd, welke tool is uitgevoerd en met welke argumenten. Stuur de logbestanden naar de plek waar je team ze al bekijkt. 
  1. Test eerst voordat je erop vertrouwt. Voer een proefproject uit op één site met een laag risico. Voeg een instructie toe aan een testticket en controleer of de agent deze negeert of dat de goedkeuringsstap deze opmerkt. Houd bij hoe vaak goedkeuringen worden geactiveerd, zodat je de controles kunt aanpassen zonder ze te verwijderen. Zorg dat je van tevoren weet waar de sleutels zich bevinden en wie ze kan intrekken. 

Bekijk de MCP-servers en -vaardigheden van Kaseya.  

MCP-beveiligingsvragen, beantwoord 

Hier volgen korte antwoorden op de vragen die IT-teams het vaakst stellen. 

Is MCP standaard veilig? 

Nee. Volgens de specificatie is autorisatie optioneel, en in de richtlijnen van de NSA staat dat het protocol een zorgvuldige implementatie vereist. Een goed geconfigureerde implementatie kan een aanvaardbaar beveiligingsniveau bereiken, maar dat hangt af van de bovengenoemde beveiligingsmaatregelen. 

Waarin verschilt MCP-beveiliging van API-beveiliging? 

API-beveiliging controleert wie er een verzoek indient en of het verzoek correct is opgebouwd. MCP voegt een model toe dat tools selecteert op basis van de taal. Dat betekent dat je ook moet bepalen wat het model leest en welke tools het mag aanroepen. Beide lagen zijn van toepassing. 

Heb ik een MCP-gateway nodig? 

Als er meer dan een paar mensen AI koppelen aan bedrijfstools, biedt een gateway je één centrale plek voor toegangsregels en logbestanden. Voor een eenmalig proefproject kunnen beperkte inloggegevens en logboekregistratie wellicht volstaan. Hoe dan ook: breng de servers op je eindpunten in kaart. 

Wat is Shadow MCP? 

Met ‘Shadow MCP’ worden niet-goedgekeurde MCP-servers bedoeld die buiten uw beveiligingsbeleid om draaien. OWASP noemt dit MCP09. De oplossing begint met een inventarisatie, gevolgd door een allowlist. 

Waar moet ik deze week beginnen? 

Kies één MCP-verbinding die al in je omgeving actief is. Zoek uit wie deze heeft ingesteld, welke sleutel erbij wordt gebruikt en wat die sleutel allemaal kan. Als het antwoord ‘alles’ is, heb je je eerste oplossing te pakken. 

Wilt u zien hoe API-toegang met beperkingen in de praktijk werkt? Vraag dan een demo aan. 

Belangrijkste punten 

  • MCP zorgt ervoor dat agenten op een gestandaardiseerde manier toegang krijgen tot tools, maar laat de authenticatie, het bepalen van de reikwijdte en het loggen aan jou over. 
  • Geef elke integratie een eigen identiteit, start deze in de alleen-lezenmodus en vereis goedkeuring voor acties die gegevens kunnen wijzigen of verwijderen. 
  • Een gateway helpt wel, maar je hebt nog steeds een overzicht van de eindpunten en limieten op toolniveau nodig.  

Inhoudsopgave 

Eén compleet platform voor IT- en beveiligingsbeheer

Kaseya 365 is de alles-in-één-oplossing voor het beheer, de beveiliging en de automatisering van IT. Dankzij naadloze integraties tussen cruciale IT-functies vereenvoudigt het de bedrijfsvoering, versterkt het de beveiliging en verhoogt het de efficiëntie.

10 feiten over het dark web die je moet weten

10 feiten over het dark web die je moet weten

Lees nu
10 feiten over AI en cyberbeveiliging die je moet weten

10 feiten over AI en cyberbeveiliging die je moet weten

Lees nu
10 feiten over het risico op phishing en gevaarlijk gedrag van medewerkers die je echt moet lezen

10 feiten over het risico op phishing en gevaarlijk gedrag van medewerkers die je echt moet lezen

Lees nu